Drie maand: verbijstering, angst, verdriet. Wanhoop. De draad kwijt zijn. Uitputting. Hoop. Mooie momenten. Nabijheid. Liefde. En nu rust na zes weken bestraling. Een prachtige dag.
18 maart het resultaat. Tot dan, weder opbouwen en genieten.
Een voorzichtig WHIHAAAAAAAAAAAAAAA!

whipppppieeeeeeeeeeee!!!!
Ze is van de intensieve naar een gewone kamer verhuisd!!!!
Blij blij blij!!!

Nog wat met verf knoeien :-)
Ei zo na ne stagiaire onder zijn .... gestampt. Ne kemel schieten is begrijpelijk en te vergeven, maar uit de hoogte doen dan terwijl je keihard staat te liegen, das erover...
Enfin, tga goed, das het belangrijkste. Samen de 'eerste stapjes' gezet!

Kleine dip. Zaterdagmiddag had ze naar de kamer op neurologie gemogen. Ging niet door wegens een epileptische aanval. Pech. Hopelijk mag ze straks. Kan iemand ondertussen die rotsneeuw wegblazen? En mijn nachtmerries? Durf haast ni meer te slapen. Assistenten en inbrekers zitten gelijk in mijne kelder die ik ni heb, haha
Best grappig! :-)

Knikkebollen... Ben een leeggelopen balon :-) Pffffffffffffft
Kom ik thuis van het zh, doe de deur open, zit mijne Westie Jingle onder het bloed, op zijn voorpoten en snuit. tenminste dat dacht ik...
Haha. Hij was in mijn atelier geraakt en zich ff uitgeleefd op de verfkes met een voorkeur voor rood!!!! Beestje in bad gedaan en nu zijn we beiden groggy! Maar happy!!!

Aan het juichen!!!! Eindelijk goe nieuws, operatie naar wens verlopen, ze weet waar en wie ze is, en ze kan nog alles bewegen. WHIHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
Seffens naar ziekenhuis!

In minder dan een uur, heb ik 'het'. moet ik het V noemen? zoals zij het 'vrindje ' in haar hoofd heeft genoemd?  roepen huilen tieren, vloeken komt nog waarschijnlijk...

ik ben bang, zo bang dat ik een 'kind' verlies. Niet alleen een kind, maar mijn maatje, mijn vertrouwelinge, mijn beste vriendin. Onze band, wij tegen de rest, wat kan het ons schelen wat ze denken. Zij houdt mij recht momenteel, in zoverre het kan. En andersom, hoewel ik het vreselijke gevoel heb tekort te schieten. 

ma ik ga wel dood vanbinnen ondertussen. Vandaag zijn we naar Lucas winkel geweest, ze wou samen met me kleien. De klei is er. En ook het eerste 'schilderij' dat ik uit mezelf heb weten te wringen. gek, dat ik de bestanddelen meer dan een maand voor ik het wist, heb verzameld.